Brigitte Stevens (84 jaar) verhuisde met de regeling Ouder worden & prettig wonen

Na 41 jaar in haar ruime huurhuis in Schalkwijk vond Brigitte het tijd voor een nieuwe stap. ‘Ik woonde daar zo lang, maar het huis werd te groot en de tuin was niet meer te doen voor mij alleen,’ vertelt ze. Dankzij de regeling Ouder worden & prettig wonen kon ze eind augustus 2025 samen met haar hondje Max verhuizen naar een gelijkvloerse benedenwoning in Velserbroek. Op het moment van het gesprek woont Brigitte net een week in haar nieuwe huis.

‘Mijn kinderen hebben mij enorm geholpen’

De verhuizing was een grote stap, maar gelukkig stond Brigitte er niet alleen voor. ‘Mijn kinderen hebben alles geregeld. Ze hebben via Mijn Woonservice gezocht naar een geschikte woning en alles in gang gezet. Dat was een hele geruststelling. ’De regeling Ouder worden & prettig wonen, een initiatief van de corporaties en gemeenten in onze regio, maakte het mogelijk om met voorrang te verhuizen naar een woning die beter past bij haar levensfase. ‘Het mooiste is dat de huur gelijk is gebleven. Ik hoefde er financieel niet op achteruit te gaan.’

Gelijkvloers, knus en met een tuintje

De nieuwe woning voldoet helemaal aan haar wensen: ‘Het is een benedenwoning met drie kamers, een kleine voortuin en alles gelijkvloers. Precies wat ik zocht. ‘Wel moest er  in mijn oude huis flink worden opgeruimd. ‘Niet alles kon mee, dus ik moest keuzes maken. Gelukkig kan ik makkelijk afscheid nemen van spullen. Maar één ding moest absoluut mee: mijn stenen witte kikker. Die staat nu weer mooi in de voortuin. Die kikker heb ik al sinds mijn man nog leefde. Ik verfde hem altijd zelf wit als de verf wat minder mooi werd. Ik grap altijd: misschien verschijnt er ooit een prins als ik hem kus!’

‘Ik slaap hier als een os’

Brigitte ziet duidelijke voordelen aan haar nieuwe huis. ‘Mijn vorige huis was wel wat gehorig, hier slaap ik als een os. Alleen jammer dat ik uitkijk op de ondergrondse vuilcontainers, maar daar wen je aan.’ De kinderen hebben haar geholpen om het huis gezellig in te richten. ‘Ze hebben echt hun best gedaan om het hier snel als thuis te laten voelen. Mijn zoon heeft een mooie verhuiskaart gemaakt met een leuke AI-foto van mij, die hebben we aan bekenden gestuurd.’

Afscheid nemen en opnieuw beginnen

Het afscheid van haar oude buurt in Schalkwijk viel haar zwaar. ‘Na zoveel jaar bouw je een band op met je buren. Ook de activiteiten zoals eten bij Huis van de Wijk Da Vinci en De Wereld in Haarlem, en het klaverjassen en rummikub spelen in het buurtcentrum, mis ik wel. Hier in Velserbroek moet ik dat allemaal nog ontdekken.’ Toch kijkt mevrouw positief vooruit: ‘Ik heb al een paar buren gesproken. Het winkelcentrum is nu nog wat ver. Ik voel me in een scootmobiel niet zo veilig. In mijn oude buurt had ik bekenden die me regelmatig met de auto, dat moet ik hier nog opbouwen. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat goedkomt. Samen met mijn hondje Max maken we er wat moois van.’